Ne yazacağımı ya da ne hakkında
yazdığımın bir önemi yok aslında. Zaten benim de bir fikrim yok. Bazen
soruyorum kendime neden varım diye, biz ne işe yarıyoruz diye ve hiç bir cevap
bulamıyorum. Önemli miyim acaba ? birileri ve ya biri için. Bazen öyle hissediyorum
sanki tüm dünya bana bağlıymış gibi sonra uyanıyorum saçmalama 2 sokak öteden
kimse senin yaşadığını dahi bilmiyor sen kalkmış dünyadan bahsediyorsun.
Umutlarımı hayallerimi hep kendim yok etmişimdir başkalarının yıkmasına izin
vermeden. Hangisi daha acı bilmiyorum olmayacağını bile bile hayal etmek mi
belki olabilir umuduyla yanıp tutuşmak mı? Kimsenin beni dinlediğini sanmıyorum
kulaklarının ikisinin de sağlam olduğunu söylüyorlar fakat birinden girip
diğerinden çıkıyor. Yazdıklarımın bir önemi yok çünkü herkesin istediği şeyleri
yazıyorum. Kendine bile itiraf edemezken ne istediğini başkalarına söylemek
imkansız. Ama ben söylüyorum tüm cesaretimle. Küçüklüğümden hatırladığım ufak
şeylerden biri de ne kadar çabalasam da olmayacağını bildiğim şeyden hiç
vazgeçemem ne kadar arkadaşlarım salak muamelesi yapsalar da vazgeçmediğim.
Belki de isteklerim yüzünden dışlansam bile vazgeçmediğim. Kimi zaman dinsiz
dediler kimi zaman dindar ilan ettiler. Kafalarına göre isim taktılar. İnsanlar
birbirleri hakkında konuşmaya bayılırlar sonucunu düşünmeden ve umursamadan.
Onlar için önemli olan sadece kendileridir. Hiç dönüp aynaya baktı mı acaba
diye düşünmüyor değilim. Sen kimsin ki bana beni anlatacaksın san ki her anımda
yanımdaymış gibi. Sanki en mutsuz anımda orada olup bana destek olmuşsun gibi.
Hayır lütfen yapma sadece kendini kandırırsın, beni değil. Bazılarına karşı
soğuk olurum çünkü bakışlarından anlayabilirsiniz sizin hakkınızda neler
planladığını hani 6. hissim kuvvetli derler ya, hah işte bu ondan öte bir şey.
Eğer bir yılanın gibi sana sokulmasına izin verirsen ısırığına da razısın
demektir. Çoğu insan en çok darbeyi arkadaşlarından aldığını söyler. Hayır hiç
arkasına baktı mı? o da bir başkasının arkadaşı değil mi zaten. Kendisi de
başkasına karşı yaptığı şeyi şimdi kendisinde buluyor ama nedense tek suçlu
arkadaşı oluyor. Çünkü diğerleri bilmiyor ki onun geçmişte neler yaptığını
sadece anlattığı kadar. Bana dengesiz derler bazen çok gülerim hiç beklemediğin
anda parlayabilirim. Bu benim yapım beni değiştiremezsin kim olduğumu
değiştiremezsin. Her kim olursan ol isminle değil yaptıklarınla anılmayı tercih
ederim bu benim kimliğimle alakalı değildir. Yaptıklarıma bağlıdır. Ama
insanlar bunu kişiliğine yorarlar. Kötü biri olup da iyi bir şey yapsam ya da
tam tersi bu yaptığımı değiştirmez. Kişilik işi bu konulara girmez. İnsanın
kendi çıkmazıdır. Ne kadar derine inerse o kadar battığı yerdir. O yüzden
yüzeyde durmak her zaman tercihimdir. Söylemek istediğim son şey hiç yalnız olmadığını düşündüğün an da yalnız olduğunu farkettin mi?
