30 Ocak 2013 Çarşamba

Büyümen için küçülmen gerek.


Ne yazacağımı ya da ne hakkında yazdığımın bir önemi yok aslında. Zaten benim de bir fikrim yok. Bazen soruyorum kendime neden varım diye, biz ne işe yarıyoruz diye ve hiç bir cevap bulamıyorum. Önemli miyim acaba ? birileri ve ya biri için. Bazen öyle hissediyorum sanki tüm dünya bana bağlıymış gibi sonra uyanıyorum saçmalama 2 sokak öteden kimse senin yaşadığını dahi bilmiyor sen kalkmış dünyadan bahsediyorsun. Umutlarımı hayallerimi hep kendim yok etmişimdir başkalarının yıkmasına izin vermeden. Hangisi daha acı bilmiyorum olmayacağını bile bile hayal etmek mi belki olabilir umuduyla yanıp tutuşmak mı? Kimsenin beni dinlediğini sanmıyorum kulaklarının ikisinin de sağlam olduğunu söylüyorlar fakat birinden girip diğerinden çıkıyor. Yazdıklarımın bir önemi yok çünkü herkesin istediği şeyleri yazıyorum. Kendine bile itiraf edemezken ne istediğini başkalarına söylemek imkansız. Ama ben söylüyorum tüm cesaretimle. Küçüklüğümden hatırladığım ufak şeylerden biri de ne kadar çabalasam da olmayacağını bildiğim şeyden hiç vazgeçemem ne kadar arkadaşlarım salak muamelesi yapsalar da vazgeçmediğim. Belki de isteklerim yüzünden dışlansam bile vazgeçmediğim. Kimi zaman dinsiz dediler kimi zaman dindar ilan ettiler. Kafalarına göre isim taktılar. İnsanlar birbirleri hakkında konuşmaya bayılırlar sonucunu düşünmeden ve umursamadan. Onlar için önemli olan sadece kendileridir. Hiç dönüp aynaya baktı mı acaba diye düşünmüyor değilim. Sen kimsin ki bana beni anlatacaksın san ki her anımda yanımdaymış gibi. Sanki en mutsuz anımda orada olup bana destek olmuşsun gibi. Hayır lütfen yapma sadece kendini kandırırsın, beni değil. Bazılarına karşı soğuk olurum çünkü bakışlarından anlayabilirsiniz sizin hakkınızda neler planladığını hani 6. hissim kuvvetli derler ya, hah işte bu ondan öte bir şey. Eğer bir yılanın gibi sana sokulmasına izin verirsen ısırığına da razısın demektir. Çoğu insan en çok darbeyi arkadaşlarından aldığını söyler. Hayır hiç arkasına baktı mı? o da bir başkasının arkadaşı değil mi zaten. Kendisi de başkasına karşı yaptığı şeyi şimdi kendisinde buluyor ama nedense tek suçlu arkadaşı oluyor. Çünkü diğerleri bilmiyor ki onun geçmişte neler yaptığını sadece anlattığı kadar. Bana dengesiz derler bazen çok gülerim hiç beklemediğin anda parlayabilirim. Bu benim yapım beni değiştiremezsin kim olduğumu değiştiremezsin. Her kim olursan ol isminle değil yaptıklarınla anılmayı tercih ederim bu benim kimliğimle alakalı değildir. Yaptıklarıma bağlıdır. Ama insanlar bunu kişiliğine yorarlar. Kötü biri olup da iyi bir şey yapsam ya da tam tersi bu yaptığımı değiştirmez. Kişilik işi bu konulara girmez. İnsanın kendi çıkmazıdır. Ne kadar derine inerse o kadar battığı yerdir. O yüzden yüzeyde durmak her zaman tercihimdir. Söylemek istediğim son şey hiç yalnız olmadığını düşündüğün an da yalnız olduğunu farkettin mi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder